Onze honden
Enschedese Jagersvereniging
update 28 maart 2018 Activiteiten
Wetterhoun
Wetterhoun

Toen de buitenlandse jachthonden nog niet zo in de mode waren werden in Friesland twee inheemse rassen voor de jacht gebruikt, de Stabyhoun en de Wetterhoun. De Wetterhoun werd veel gebruikt bij de jacht op waterwild en men zag de Wetterhoun dan ook hoofdzakelijk in het merengebied. Het was de hond van de kleine man, die met hem ging jagen, maar hem ook gebruikte als waakhond en voor het onschadelijk maken van ongedierte, zoals bunzings, mollen, ratten en zelfs, in de 19e eeuw, visotters. De Wetterhoun zorgde voor aanvulling van het vaak karige arbeidersloon; de mollenvellen brachten een aardige bontprijs op. Ook nu nog wordt hij als verdelger van ongedierte zeer gewaardeerd. Ook werd de Wetterhoun vroeger veel gebruikt als trekhond: hij werd vaak voor de kar gespannen. Na de introductie van Pointers en Setters in het midden van de 19e eeuw verloren ze hun populariteit. De oorsprong van het ras is onduidelijk, al kwam in 1600 al een krulharige hond in Friesland voor. Het verhaal wil dat zigeuners wel eens dogachtige honden bij zich hadden en dat de Wetterhoun mogelijk uit kruisingen hiermee is ontstaan. Een andere theorie is dat ze door zeelieden via Harlingen zijn ingevoerd uit de Oostzeehavens. En misschien is er verband tussen de naam Wetterhoun en de Duitse jagersterm "wittern" (ergens lucht van krijgen). Of heeft de Wetterhoun zijn naam later gekregen en is het gewoon Fries voor waterhond (wetter is het Friese woord voor water)? Om allround gebruikshonden te krijgen werden de Stabyhoun en de Wetterhoun niet zelden met elkaar gekruist en nog altijd treft men Stabyhounen aan met een krulstaart of een licht gekrulde vacht.
Tegenwoordig vooral gezinshond. Vroeger gebruikt voor de jacht, met name op waterwild en otters. Door hun bouw en vacht zijn ze uitermate geschikt voor de jacht in moerassige gebieden met veel riet. Ze drijven het wild op en apporteren nadat het geschoten is. Ze hebben een prima neus, zijn zeer gehoorzaam en willen graag werken.
De Wetterhoun oogt wat grimmig. Dit wordt veroorzaakt door de gelaatsuitdrukking, die door de stand van de ogen in de brede schedel met de korte stevige snuit grimmig lijkt.
Maar de Wetterhoun heeft een uitermate zacht karakter, voor zijn vrienden ”een schaap in een berenvel”, maar voor zijn schaarse vijanden is het een krachtig bolwerk vol moed. De Wetterhoun is een beetje éénkennig, hij is niet zomaar op slag vertrouwd met iedereen. De Wetterhoun is oneindig geduldig met kinderen en is zeer betrouwbaar en evenwichtig.
Het onafhankelijk karakter vertaalt zich vooral in het graag alles zelf bepalen, ofschoon hij best van zins is zijn baas van tijd tot tijd tegemoet te komen. Gehoorzamen is vaak een punt! Oost-Indisch doof, na herhaaldelijk stemverheffen maakt hij aanstalten om te luisteren. Niet arrogant, maar zelfbewust. Een door en door lieve hond, die, als het nodig is, zeker durft aan te vallen, maar hij is beslist niet agressief.
De Wetterhoun is nog veel meer dan de Stabij berekend op het buitenleven, zijn vacht is een uitgesproken watervacht.

http://www.nvsw.nl
Over ons
Activiteiten/Actueel
Jachtwild
Onze honden
Links en sponsoren
Foto's